در حاشیه نطق نماینده سقز و بانه خطاب به رییس‌جمهور
آیا خود به آنچه که تذکر دادید معتقدید؟

نطق ۱۳ شهریور نماینده ی سقز و بانه را که در تذکر به رئیس جمهور ایراد گردیده بود،دوبار گوش دادم.

فارغ از اینکه شعر معروف نیما را به اشتباه به سهراب نسبت دادند و به باورم اشکالی بدان مترتب نیست و هر کسی ممکن است این اشتباه را بکند، آنچه قابل تأمل و تذکر است سوال از این مهم است که آیا وی به آنچه بیان کردند و رئیس جمهور را تذکر به رعایت آنها دادند معتقداند؟ و در مقام عمل هم خود رعایت می کنند؟!

اگر ما واقعا” به قصد اصلاح و رفع نقایص، به نقد اندیشه ها یا رفتار و کردار دیگران می پردازیم بهتر است پیشتر از خود شروع کرده باشیم! قطعا” در آنصورت نفسمان در اصلاح دیگری_چه آن دیگری رییس جمهور باشد یا غیر او_ کارگر خواهد افتاد.

(أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ)

به قول وی : خنده دار است رییس جمهور میلیاردها دلار ارز مملکت یعنی بیت المال را بصورت غیر قانونی در دست عده ای قرار داده اند و هیچ کنترلی بر آنها ندارند و آنان نیز با سوداگری دارند خون مردم را در شیشه می کنند ”
اگر چنین باشد!! به خوبی تذکر داده شده است.

اما خنده دار است بارها بر این مصیبت که در این شهر نیز عده ای قلیل با سوداگری دارند خون مردم در شیشه می کنند! و بیت المال تضییع می کنند، تذکر داده ایم و خواستار اقدام عملی شان در برخورد با موضوع شده ایم و باز خنده دار است که برای صیانت از بیت المال نه صدایی برآوردند و نه حتی شعری خواندند!

” آقای رئیس جمهور من نمیدانم چگونه سر بر بالین می نهید وقتی در این کشور ۵ میلیون بیکار داریم و اکثرا” تحصیل کرده اند و محتاج نان شب”
حقا” تذکر بجایی است!

سرها در همین شهر خودتان هم راحت بر بالین میرود در حالیکه شمار زیادی با رانت و بی ضابطه در ادارات دولتی و شهرداری استخدام می شوند و دهها تحصیلکرده ی دختر و پسر محتاج به نان شب و بی بهره از رانت و پارتی محکوم اند به اینکه سرخورده و افسرده سر بر بالین بنهند و خنده دار است تذکر آنها را هم شنیده اید.

باز تذکر دادند ” آقای رئیس جمهور چگونه خوابتان میبرد وقتی که نیازهای اساسی مردم مثل گوشت و مرغ و خشکبار و میوه بیش از هفتاد درصد افزایش قیمت داده اند ”

پیشنهاد می شود در این روزها که نیازمندان جامعه نیازمندتر از هر زمانی اند خود نماینده شروع کننده ی یک نهضت و امر خیر برای تشکیل کمپینی بمنظور کمک به کودکان فقیر شهر باشند.
بخشی از حق الوکاله اشان را که از پول همین مردم فقیر و محتاج پرداخت می شود برای خود کنار بگذارند تا بالای همان خط متمکنین بمانند و الباقی را صرف کودکان فقر زده بنمایند و برایشان لوازم التحریر و گوشت و مرغ و میوه بخرند و به شادی میهمانشان کنند. حتی می شود دستور دهند هزینه های نصب بنرهای تقدیر و تشکر از خودشان را هم به این کمپین اعطاء کنند.
مطمئن باشند نتیجه اش برای ایشان مثبت خواهد بود. شاید خواب از چشم رئیس جمهور و وزرا و سایرین هم گرفتند و آنها را هم به این نهضت و کمپین پیوند زدند.

telegram

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *