مقاومت در برابر استارتاپ‌ها بی‌فایده است

آرش کرمی| مهندس برق قدرت و توسعه دهنده وب

استارتاپ نامی کم آشنا که چند سالی است در بسیاری از کشورها ظهور پیدا کرده و اینترنت و تلفن های هوشمند به نوعی در رشد و ارتقای این صنعت سهم زیادی را ایفا کرده و خود زمینه ساز ایجاد مشاغل نوظهوری در کشورهای پیشرفته شده و کشورهای درحال توسعه ای همچون ایران نیز به مدد وجود نسل جوان و با استعداد و گرایش به سمت و سوی مدرنیته کم کم پابه عرصه نهاده و سهمی در این بازار مهم و زودبازده ایفا می کنند.

 

یکی از مهمترین رویکردهای استارتاپ ها، رویکرد تکنولوژیک و حرکت به سمت مشاغل نوپا می باشد که خود زمینه ساز ایجاد اشتعال پایدار در این عرصه بود و باتوجه به رشد چشمگیر و استقبال از این صنعت نوپا آینده ای روشن را می توان برای آن متصور نمود.

 

در تعریفی از شرکت نوپا، نوآفرین یا استارتاپ، به یک شرکت یا کسب وکار گفته می شود که معمولا به تازگی و در نتیجه کارآفرینی ایجاد شده است، رشد سریعی دارد و در جهت تولید راه حلی نوآورانه و دوام پذیر برای رفع یک نیاز در بازار شکل گرفته است.

 

سال ۲۰۰۹ بود که تحول عظیمی در سیستم حمل و نقل اتفاق افتاد.خواستگاه این تغییر، کالیفرنیا در ایالات متحده بود. ایده جدیدی که توسط گرت کمپ به یک طرح انقلابی تبدیل شد و خیلی زود با پشتیبانی و شراکت تریویس کلینیک در قامت سرمایه گذار، آغازگر راهی شد که می توان آن را تغییر عظیم در سیستم حمل و نقل عنوان کرد و اوبر وارد بازار کار شد. ورودش بازار را رقابتی نکرد بلکه با قدرت آن را به انحصار خود درآورد. با حضور اپلیکیشن اوبر به عرصه حمل و نقل در کالیفرنیا، آنچه که اتفاق افتاد این بود که اوبر هفتاد درصد از حمل و نقل های  کالیفرنیا را زیرلوای خود قرار داد. تاکسی های معمولی شهری چاره ای جز پایین آوردن نرخ های خود نداشتند تا بتوانند این انحصار را بشکنند و فضا را رقابتی کنند. اتفاقی که قطعا به مذاق آنها خوش نمی آمد و بعدها جرقه اعتراضاتی را زد که آتش آن روز به روز گسترده تر می شود.

 

در این بین و به دنبال همه گیری استفاده از تلفن های هوشمند در ایران چند شرکت قدم در ارائه اپلیکیشن های خود نمودند که اسنپ نخستین سرویس هم سفری انلاین در ایران بود که از زمستان سال ۱۳۹۳ فعالیت خود را آغاز کرد. مالکیت این نرم افزار متعلق به گروه اینترنت ایران می باشد. به دنبال آن با موفقیت این شرکت، استارتاپ تپسی در خرداد سال ۱۳۹۵ به شهروندان  تهرانی معرفی شد همینک نیز هر دوشرکت مشغول فعالیت و سرویس دهی در بسیاری از شهرهای ایران می باشند. در این بین شهرداری تهران که خود را از قافله جدا می دانست باتوجه به رشد چشمگیر و سودآوری بسیار این صنعت، اپلیکیشن تاکسی آنلاین خودرا در اسفند ماه ۱۳۹۵ با نام کارپینو به بازار معرفی نمود.

 

به دنبال موفقیت روز افزون این صنعت نوپا در بسیاری از کشورها شرکتی روسی با نام ماکسیم با سرمایه یک میلیون یورویی(حدود پنج میلیارد تومان) وارد بازار ایران شد که به گفته مسئولین این شرکت به صورت درازمدت در ایران حضور داشته و راهندازی کال سنتر و جذب ۱۵۰۰ نفر را در برنامه خود دارد.

 

در این بین حضور این شرکت ها در شهرهای کوچک می باشد که به دلیل تقابل مدرنیته و سنت گرایی و ترس به خطر افتادن موقعیت خود از سوی رانندگان همواره با اعتراضات شدیدی مواجهه شده و سبب ورود نهادهای نظارتی و قضایی به موضوع شده است و امید کسانی را که به منظور ایجاد اشتغال بواسطه حضور این استارتاپ ها ایجاد شده بود به نا امیدی تبدیل کرده است.

 

حال یک سوال مطرح است و آن اینکه چنین رویه ای تا چه زمانی ادامه داشته و تا کی سنت گرایی در برابر مدرنیته در شهرهای کوچک توان مقابله و ایستادگی را خواهند داشت. شاید مقاومت هایی در این زمینه صورت گیرد، اما در نهایت این پدیده نیز مانند سایر پدیده های نوظهور جایگاه خود را در جوامع ما پیدا خواهد کرد چرا که قطار مدرنیته از حرکت باز نخواهد ایستاد، پس مناسب است همراهی لازم و منطقی با این قطار صورت گیرد.

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

بستن
بستن