مبارزه با ختنه زنان؛ از فتوای علما تا آگاهی زنان

اخیرا فتوایی از سوی علمای اهل سنت ایران مبنی بر غیرشرعی بودن ختنه دختران منتشر شده، با اینکه فتوا مربوط به سال ۹۷ است، اما علما در آن اعلام کرده‌اند ختنه زنان هیچ مستند صحیح شرعی ندارد و تمام روایات وارده در این خصوص ضعیف و غیر قابل اعتماد است.

مبارزه با ختنه دختران

از آنجا که تا به حال باور بر این بود که ختنه زنان “به نام سنت” انجام می‌شود این فتوا می‌تواند آبی باشد بر آتش این تفکر. اما موضوع به همین جا ختم نمی‌شود، انجام این عمل بر روی دختران علاوه بر آزارهای روحی و جسمی موجب اختلال در روند زندگی آنها نیز می‌شود.

در همین ارتباط “لیلا عنایت‌زاده” جامعه‌شناس سقزی و فعال حقوق زنان در گفتگو با واکاوی گفت: هرچند ختنه زنان به کمترین میزان خود رسیده است اما تا زمانی که یک قربانی نیز وجود داشته باشد باید با آن مقابله کرد.

عنایت زاده با اشاره به مطالعاتی که در این زمینه از سوی برخی پژوهشگران در مناطق کورد نشین صورت گرفته است گفت: ختنه زنان بیشتر در مناطق اورامان و تا حدودی مناطقی از موکریان دیده شده و موارد نادری نیز در سقز وجود داشته اما در حال حاضر به کمترین میزان خود رسیده است.

وی با اشاره به حضور خود در میان زنان و تجربیات آنان در زمینه ختنه افزود: سنت و اجبار در کنار هم دامنه این موضوع را گسترده کرده اند. در بیشتر موارد این عمل در ابتدای کودکی بر روی فرد انجام شده و ممکن است خود در دراز مدت آن را فراموش کرده باشد اما زمانی که ازدواج کرده متوجه موضوع شده و از این ناحیه آسیب های عمده ای دیده است. در مواردی بسیار نادر فرد به اجبار تن به چنین کاردی داده است، در یک نمونه زنی که همسر وی ناتوانی جنسی داشت به این بهانه که “نان دست وی حرام است” اما در اصل برای لاپوشانی ناتوانی جنسی خود زنِ بزرگسال را وادار به ختنه کرده بود که در اینجا شاهد ترکیبی از باورهای سنتی، اجبار و ترس هستیم.

این فعال حوزه زنان به محدودیت های سیستم آموزشی در آگاهی بخشی زنان اشاره کرد و گفت: چنین موضوعاتی به صورت رسمی و در سیستم آموزشی قابل طرح نیست و هیچوقت مسائل بدن زنان در برنامه های آموزشی دیده نشده است، اجازه همایش و یا کار تحقیقی و علمی نیز داده نمی شود و آنچه به دانش آموز و دانشجو گفته می شود غیر رسمی و در قالب انجمن های فعال در این حوزه است، در حالیکه باید برای چنین موضوعاتی طرح مسأله شود.

در کل می توان گفت جامعه ایران نسبت به زنان و مسائل زنان ساکت است، بلاخره نظام خانواده نیز در یک نظام کلی به نام اجتماع دیده می شود و همان نگاه که در جامعه نسبت به زنان وجود دارد در خانواده به مراتب سنگین تر است. ما می بینیم که ختنه برای پسران با سور و سات برگزار می شود، اما همین عمل که برای زنان خطرناک است به صورت پنهانی انجام می شود و دختر تا زمان ازدواج متوجه نمی شود چه بلایی بر سر او آمده است. این مسائل سبب شده که زنان و دختران نسبت به بدن خود و خصوصا اندام های جنسی بیگانه باشند و در پروسه زندگی با بحران های جدی مواجه شوند.

این جامعه شناس در پایان به تلاش ها برای مقابله با این موضوع اشاره کرد و افزود: هرچند در عرصه رسمی محدودیت هایی وجود دارد اما در فضای غیر رسمی آموزش هایی از سوی برخی پژوهشگران به زنان داده شده و آنان را نسبت به عواقب این عمل آگاه کرده اند. در این پروسه آگاهی بخشی قسم عمده ای از زنان حداقل هایی از آگاهی را دریافته اند و با این تغییرات هماهنگ شده اند. مطابق آمار بیش از ۷۰ درصد دختران دهه شصت در برخی مناطق ختنه شده اند، اما در نسل امروز دختر ختنه شده به ندرت پیدا می شود که همگی نتیجه آموزش های غیر رسمی فعالان این حوزه است.

در پایان باید گفت این موضوع قربانی های خود را به تعداد کافی گرفته است و بسیاری از آنها در روابط زناشویی دچار مشکلاتی شده اند و تأثیرات این پدیده مشاهده شده است. هرچند به یمن آگاهی بخشی ها، قربانیان این پدیده به کمترین میزان خود رسیده اند اما تا زمانی که حتی یک نفر نیز قربانی شود باید با آن مقابله کرد چرا که بر تمام جریان زندگی وی سایه می افکند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

بستن
بستن