مصاحبه با یوسف عبدالکریمی رییس انجمن صنفی کارگران و استادکاران ساختمانی سقز

در سال های اخیر و به دلیل وضعیت اقتصادی حاکم، بسیاری از کسب و کارها به حالت رکود در آمده و بسیاری از اقشار جامعه از این وضعیت به تنگ آمده اند. در این میان کارگران ساختمانی وضعیتی به نسبت بغرنج تر از سایرین دارند و کمتر کارگر ساختمانی را می توان یافت که توانسته باشد چهار ماه هر روز بر سر کار حاضر شود و این امر بسیاری از آنان را روانه شهرهای دور و نزدیک کرده است.

 

کار به جایی رسیده است که این کارگران قید شهر، استان و حتی کشور خود را بزنند. این افراد تصمیم گرفته اند ۶ ماه دوری خانواده را تحمل کنند و با سخت ترین شرایط بسازند به شرطی که به درآمدی مناسب دست پیدا کنند.

 

در چند روز اخیرانجمن صنفی کارگران ساختمانی سقز اطلاعیه ای صادر کرد که شرکت لامارکاندا در امارات ۱۷۰۰ کارگر ساختمانی لازم دارد؟

اما اصل ماجرا چیست؟ این موضوع و سایر مشکلات کارگران ساختمانی را از زبان یوسف عبدالکریمی رییس انجمن صنفی کارگران و استادکاران ساختمانی سقز می شنویم. 

 

واکاوی: چگونه شد که کارگران سقز به فکر ایجاد انجمن صنفی افتادند؟

عبدالکریمی: انجمن صنفی کارگران سقز سابقه ای نسبتا طولانی دارد اما فعالیت های آن در چند دوره کم و یا تعطیل شده است. این انجمن ابتدا در سال های ۶۲ و ۶۳ ایجاد شد اما چون ثبت قانونی نشده بود قادر به ادامه فعالیت نبود، انجمن در سال ۸۴ به همت تعدادی از استادکاران به ثبت رسید اما چون شرایط بیمه تأمین اجتماعی اعمال نشد تنها سه ماه فعالیت داشت تا اینکه ما در سال ۹۴ پیگیر وضعیت  انجمن شدیم و رسما آغاز به کار کردیم و اولین مجمع را در تاریخ ۱۳/۶/۹۴ برگزار و انتخابات هیأت مدیره و بازرسان انجام شد و در چند روز گذشته نیز یک بار دیگر این انتخابات با شرکت گسترده کارگران سقزی برگزار شد.

قابل ذکر است که تا قبل از این ۲۴۰ انجمن کارگر ساختمانی در کشور فعال بودند و در استان نیز تنها  در دو شهر سنندج و مریوان فعالیت داشتند که هم اکنون این تعداد در استان به ۸ و در کشور به ۳۵۰ انجمن رسیده است. کانون استانی نیز متشکل از هر ۸ انجمن شهرستانی هم اکنون فعال است که دو نفر از اعضای سقز در کانون استان حضور دارند.

 

 

واکاوی: شهرستان سقز چند کارگر دارد و چه تعداد از آنها عضو انجمن هستند؟

عبدالکریمی: ۵ هزار و ۸۰۰ نفر عضو انجمن هستند که حدود ۸۰۰ نفر آنها تأیید نشده اند یعنی کارگر نبودند ولی بیمه آنها کارگری رد میشد که این افراد حذف شده اند، اما پیشبینی می شود که ۷ هزار نفر کارگر در سقز وجود داشته باشد که دو هزار نفر از آنان به دلیل اینکه شرایط اقتصادی مناسبی ندارند نتوانسته اند بیمه شوند. چون یکی از شرایط عضویت در این انجمن داشتن کارت مهارت فنی حرفه ای و پرداخت ماهانه حق بیمه است.

 

واکاوی: انجمن قرار است چه اموری را برای کارگران پیگیری کند؟ چه اهدافی را دنبال می کند و به چه نتایجی رسیده است؟

عبدالکریمی: اهداف انجمن در اساسنامه مشخص است، اما آنچه ما را تشویق به کار کرد پیگیری مطالبات کارگران ساختمانی بود. کارگران ساختمانی جایی در قانون کار ندارند و در این زمینه خلأ قانونی وجود دارد. همچنین این افراد باید ۳۵ سال حق بیمه واریز کنند و ۶۵ سال سن داشته باشند تا بازنشسته شوند، بیمه بیکاری به آنان تعلق نمی گیرد و با وجود کار در ساختمان های مرتفع کار آنان سخت و زیان آور محسوب نمی شود. پیگیری این امور بر عهده انجمن است. آگاه سازی اعضا از حقوق خود و نیز آشنا سازی مسئولین نسبت به مشکلات کارگران از نتایج این پیگیری ها بوده است.

همچنین انجمن طی این سه سال توانسته است قراردادهایی مختص به کارگران را نهایی کند، از جمله قرارداد با ۱۸ تن از پزشکان متخصص که ویزیت و برخی امور پزشکی را با ۳۰ تا صد در صد تخفیف برای کارگران عضو انجمن انجام دهند. فروشگاههای مواد غذایی تخفیفات ویژه ای را برای کارگران عضو انجمن در نظر میگیرند و استخرهای شنا برای کارگران و اعضای خانواده با ۵۰ در صد تخفیف خواهد بود.

 

واکاوی: وضعیت بیمه کارگران ساختمانی با سایر کارگران چه تفاوتی دارد؟

عبدالکریمی: در قانون سازمان تأمین اجتماعی ۳۰ درصدِ حداقل دستمزد باید به سازمان پرداخت شود. کارگران ساختمانی چون بیمه بیکاری به آنان تعلق نمی گیرد این ۳۰ درصد به ۲۷ درصد کاهش یافته است. هفت درصد را کارگر پرداخت می کند و ۲۰ درصد را باید دولت پرداخت کند که تا کنون دولت هیچ مبلغی را پرداخت نکرده است. آن هفت درصد چون مبلغ کمی را در بر می گیرد از تمام صنف ها از جمله بازاریان نیز خود را کارگر قلمداد کرده و از این طریق خود را بیمه کرده اند و به نوعی از این قضیه سوء استفاده شده است اما اکنون با وجود انجمن های کارگری دست بسیاری از این افراد از این مزیت کوتاه و سهمیه های بیمه تنها به کارگران ساختمانی تعلق می گیرد. دریافت سهمیه های بیمه ای که قبلا به سختی صورت  می گرفت اکنون با تقاضاهای انجمن راحت تر شده و ما در این مدت توانسته ایم برای ۲۶۰۰ نفر سهمیه بیمه کسب کنیم.

 

واکاوی: ارتباط شما با مسئولین و استقبال آنها از این انجمن چگونه بوده است؟

عبدالکریمی: خوشبختانه کلیه ارگانهایی که با آنها در ارتباط هستیم چه در شهرستان و چه در استان همراه و موافق ما هستند و از فعالیت های انجمن استقبال کرده اند چراکه در ساماندهی نیروها به آنان کمک شایانی خواهد شد.

 

واکاوی: داستان شرکتی که حدود ۱۷۰۰ نفر کارگر می خواهد چیست؟

عبدالکریمی: شرکت لامارکاندا که در شهر هه‌ولیر نمایندگی دارد اعلام کرده بود که برای تأمین نیروی انسانی خود به تعدادی کارگر جهت کار در امارات نیاز دارد. نمایندگی اربیل نیز یک نفر سردشتی را به عنوان نماینده در ایران انتخاب کرده بود و این فرد نیز از تهران و اصفهان درخواست نیرو کرده بود. در عین حال انجمن صنفی کارگران بانه نیز متوجه این موضوع شده و با این عنوان که در همین استان کردستان نیروی کار کافی وجود دادرد پس بهتر است از کردستان نیروها را جذب کنیم. ما نیز با اعتماد به انجمن بانه این اطلاعیه را منتشر کردیم و برای سنجش وضعیت و این که آیا نیروی کار وجود دارد یا خیر شروع به ثبت نام کردیم که طی دو روز بیش از ۷۰۰ نفر متقاضی ثبت نام کردند.

در همین حال متوجه شدیم که شرایطی که شرکت اعلام کرده است ممکن است برای کارگران سخت باشد. از جمله این شرایط  مرخصی بعد از ۶ ماه بود. همچنین اگر شرکت پاسپورت کارگر را اخذ می کرد کارگر به نوعی به برده آنها تبدیل می شد، علاوه بر این ۱۵ درصد حقوق ماه اول را بابت هزینه پرواز از کارگر کم می کرد. اینگونه بود که متوجه محدودیت های احتمالی این شرکت شدیم. از سوی دیگر از وضعیت ثبت شرکت مطلع نبودیم که آیا اصلا قانونی است یا خیر؟ از طریق سرکارگر پیگیر این موضوعات شدیم. همزمان این موضوع را با تأمین اجتماعی و اداره کل کار و امور اجتماعی استان در میان گذاشتیم که آنها نیز توصیه های لازم مبنی بر اطمینان از اصالت شرکت را یادآوری کردند.

در نهایت قرار بر این شد تا از طرف انجمن های استان یک نفر به عنوان نماینده انتخاب و پس از حصول اطمینان، ثبت نام و اعزام نیرو انجام گیرد. باید این نکته را در نظر گرفت که اگر وضعیت شرکت به لحاظ قانونی بدون مشکل باشد ولی شرایط برای کارگران مناسب نباشد و یک کارگر ایرانی نتواند به مدت ۶ ماه در آنجا دوام نیاورد تکلیف چیست؟ پس تصمیم بر ارزیابی اولیه از اوضاع حاکم بر شرکت گرفتیم و هرچند آنها نیرو را برای ابتدای سال میلادی می خواستند اما ما تعجیل در این امر را لازم نداستیم تا شرایط را برسی کنیم که در صورت صحت و سقم ما نیروهایی را که ثبت نام کرده و آماده هستند را اعزام کنیم.

 

واکاوی: تقسیم نیروهای اعزامی در شهرهای استان چگونه خواهد بود؟

عبدالکریمی: این کار چون از طریق کانون استان در حال انجام است پس نیروها نیز میان شهرها سهمیه بندی می شود و هر شهر به نسبت نیرویی که دارد سهمیه به وی تعلق می گیرد. اما اولویت با کسانی است که عضو انجمن های شهرستانی باشند هرچند قسمت قابل توجهی از افراد ثبت نام شده عضو انجمن نیستند و علاوه بر این تعدادی نیرو نیز از استان هایی همچون همدان و شیراز جهت ثبت نام در سقز حاضر شده اند، اما ما در در ابتدا اعلام کرده ایم که اولویت با اعضای انجمن و اینکه شهروند سقزی باشد.

باید تأکید کنم که انجمن در این کار هیچگونه مسئولیتی قبول نمی کند و نماینده شرکت با هر فرد به صورت مجزا قرارداد خواهد بست هرچند ما ابتدا موارد لازم را به افرادی که اینجا حضور می یابند یادآوری می کنیم.

بر اساس بررسی هایی که انجام داده ایم این شرکت از نیروی کار کشورهایی استفاده خواهد کرد که میزان دستمزد پیشنهادی برای کارگران آن کشور به صرفه باشد. به عنوان مثال مبلغ پیشنهادی برای کارگران کشورهای عربی و یا عراق و افغانستان به صرفه نبوده، اما برای نیروی کار ایران، هند و بنگلادش به صرفه است.

 

واکاوی: به عنوان سوال آخر؛ در مناسبت های مخصوص روز کارگر دوست دارید این روز چگونه برگزار شود؟

عبدالکریمی: معمولا ماهیت روز کارگر رنگ و صبغه ای سیاسی دارد، پس طبیعی است سخت گیری هایی اعمال شود. اما ما از مسئولین انتظار داریم که اجازه دهند تا روز کارگر توسط کارگران برگزار شود، اجازه دهند کارگر مطالبات خود را بیان کند هرچند این روز نمی تواند باری از روی دوش کارگران بردارد اما با توجه به ظرفیت‌های قانونی که وجود دارد می توانیم صدای خود را به گوش مسئولین برسانیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *

همچنین ببینید

بستن
بستن
بستن