همیشه یک پایِ کار می لنگد

کاهش ارزش پول ایران در مقابل سایر ارزهای خارجی دگرگونی های خاصی را در مناسبات اقتصادی و معیشتی مردم بوجود آورده است. در کنار این کاهش ارزش، سودجویی ها و منفعت طلبی ها نیز وضعیت را دو چندان وخیم کرده است، افرادی با احتکار کالاهایی همچون آهن سبب تعطیلی کارهایی از جمله ساخت و ساز شده و اینگونه بخش اعظمی از نیروی کار در مناطقی از جمله کردستان بیکار شده اند. کارگران در مواجهه با این وضعیت اقدام به مهاجرت فصلی می کنند، مهاجرتی که در سالهای گذشته مختص پاییز و زمستان بود اکنون در بهار و تابستان نیز صورت می گیرد. بخشی از این نیروی کار راهی شهرهایی صنعتی شده و مشغول به کار می شوند اما در این شهرها نیز وضعیت تعریف چندانی ندارد و فرد نباید منتظر کار مناسب و پس انداز قابل توجهی باشد.

بخشی دیگر به اقلیم کوردستان می روند، وضعیت این گروه به چند دلیل از گروه اول بهتر است؛ در سالهای اخیر و به سبب ورود داعش به عراق و درگیری هایی که در آن روی داده است ویرانی های زیادی به جا مانده است و اکنون که بازسازی ها در حال شروع است ظرفیت قابل توجهی برای پذیرش نیروی کار خارجی وجود دارد، همچنین به سبب مراودات قومی و فرهنگی که در طول تاریخ میان طرفین ایرانی و کوردهای اقلیم وجود داشته است بسیاری از افراد با ورود به اقلیم ممکن است آشنایان خود را در این مناطق پیدا کرده و به نوعی صله رحم نیز به جا خواهند آورد. مهم تر از این موارد ارزش پول طرفین در مقابل یکدیگر است. کاهش ارزش پول ایران در مقابل دینار عراق این فرصت را برای کارگران فراهم می کند که حتی با کار کم درآمد قابل توجهی نصیبشان شود و اینگونه پس انداز مناسبی برای خود و خانواده فراهم کنند.

اما این تفاوت ارزی از سوی دیگر نیز توانسته است به نفع بخش ولو اندکی از مردم کردستان ایران باشد. یک مراجعه به پایانه مرزی باشماق این امر را مسجل می کند که ورود شهروندان اقلیم کوردستان در روزهای اخیر به خاک ایران که هدف بیشتر آنان گردشگری است افزایش قابل توجهی داشته است به گونه ای که سرکنسولگری ایران در سلیمانیه با اشاره به افزایش متقاضیان سفر به ایران در ماه‌های گذشته اعلام کرد در مردادماه سال جاری بیش از ۲۸۰۰ ویزا در روز برای شهروندان اقلیم کوردستان در سلیمانیه صادر شده است که نسبت به زمان مشابه در سال ۱۳۹۶ شاهد افزایش ۴ برابری است.

این مهم ضمن ارزآوری به کشور می تواند در بهتر شدن وضعیت برخی کسب و کارهای موقت تأثیرگذار باشد. این یک فرصت است تا متولیان گردشگری استان به بهترین نحو از آن بهره ببرند و در هنگامه ای که وضعیت اقتصادی مناسبی وجود ندارد با تقویت بخش گردشگری استان مانع از خروج گردشگران از کردستان و روانه آنها به سایر نقاط ایران شوند. اما از آنجا که در مدیریتِ ما همیشه یک جای کار می لنگد، شواهد نشان می دهد که متولیان امر نتوانسته اند از این فرصت بهره ببرند و قسمت اعظم مسافرانی که از اقلیم کردستان وارد می شوند سفر به سایر شهرها از جمله شمال ایران را بر ماندن در شهرهای کردستان ترجیح می دهند.

با گذری به شهر مریوان و دپوی زباله های شهری در جای جای این شهر، پای لنگ مجموعه ی مدیریت در این شهر را نشان می دهد که رسالت خود را در راستای معرفی مریوان به عنوان یک شهر توریستی به درستی پیش نبرده اند. آلودگی های ناشی از این امر، بی توجهی به محیط زیست و… تنها بخش کوچکی از عواقب دپوی زباله های شهری در کوچه ها و معابر است و به نظر می رسد اعتراضات مردم به این وضعیت نیز تا کنون نتیجه بخش نبوده است.

ممکن است بخش اعظمی از شهروندان اقلیم برای اولین بار باشد که وارد خاک ایران می شوند و با دیدن وضعیت شهر مریوان به عنوان دروازه ورود به ایران ممکن است حس ناخوشایندی متوجه آنان شود و در نتیجه ماندن در این شهر را به عنوان اولین گزینه خط بزنند. لازم است مدیران استانی و شهرستان های مرزی از فرصت های پیش آمده استفاده برده و با کنترل عوامل مزاحمی که می تواند اقتصاد استان را بیش از پیش از نفس بیاندازد زمینه های جذب گردشگران را به عنوان یک ظرفیت به بهترین نحو فراهم کنند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا