برای جُنگ شادی صف میکشیم، برای تئاتر کودکان نه!
شش روز از آغاز اجرای نمایش «کچەکانی باغی قاڵی» در سقز میگذرد؛ نمایشی که تمامی بازیگرانش کودکان و نوجوانان این شهرند و بخش زیادی از عوامل پشت صحنه را نیز نوجوانان تشکیل میدهند. با این حال، نه خانوادهها و نه نهادهایی که جامعه هدفشان کودکان و نوجواناناند، آنچنان که باید، از این اجرای ارزشمند حمایت نکردهاند.
در روزهایی که صندلیهای سالن اجرای این نمایش خالی ماندهاند، جنگ شادی دو روزهای با عنوان «بمب خنده» و با حضور چند بازیگر از سنندج، سالن را مملو از جمعیت کرد؛ آن هم با بلیتی بیش از سه برابر قیمت تئاتر «کچەکانی باغی قاڵی». این مقایسه ساده نشان میدهد که ذائقه فرهنگی جامعه در مواجهه با هنر کودکا به شدت دچار کمتوجهی و سطحینگری شده است.
تئاتر کودک صرفاً سرگرمی نیست؛ بستری است برای رشد تخیل، یادگیری ارتباط، و تقویت اعتماد به نفس در نسل آینده. هر حضور کودک بر صحنه، گامی است در مسیر پرورش استعداد و خودباوری. بنابر این بیتوجهی به چنین رویدادهایی، در واقع بیتوجهی به آینده فرهنگی و اجتماعی شهر است.
با این وجود، به نظر میرسد خانوادهها از نقش تربیتی و فرهنگی تئاتر بیخبرند و نهادهای مرتبط مانند آموزش و پرورش و کانون پرورش فکری کودک و نوجوان نیز هنوز به درک درستی از اهمیت این هنر نرسیدهاند. نتیجه روشن است: نمایشی کودکانه، پرشور و پرامید، اما با تماشاگرانی اندک! که خود میتواند بر آینده فرهنگ و هنر در این شهر تأثیر بگذارد.
