رونمایی از کتاب «خۆشنەوایان سەقز»؛ دایرهالمعارفی از تاریخ موسیقی و خوشصدایان شهر سقز
واکاوی ـ سەقز ـ ڕێوڕەسمی پەردەلادان و ناساندنی کتێبی “خۆشنەواین سەقز؛ مێژووی موسیقا و دەنگخۆشانی شاری سەقز” دوانیمەڕۆی ئەمڕۆ ۱۸ی خەزەڵوەر لە لایەن کتێبخانە گشتییەکانی شاری سەقز و بە بۆنەی حەوتەی کتێب و کتێب خوێندنەوە، بە ئامادەبوونی خەڵکی فەرهەنگ دۆست و لایەنگرانی موسیقا و هونەر لە هۆڵی کتێبخانەی گشتی سەقز بەڕێوەچوو.
ئەم بەرهەمە لێکۆڵینەوەیە کە ڕەسووڵ میرزاپوور نووسیویەتی، مێژوو و پێگەی مۆسیقا و هونەرمەندانی دەنگخۆش لە شاری سەقز دەگێڕێتەوە.
لەم مەراسمەدا کە بە ئامادەبوونی کۆمەڵێک لە هونەردۆستان بەڕێوەچوو، وتاربێژان باسیان لە گرنگی توێژینەوەی ناوخۆیی لە بواری مۆسیقا و پێگەی نووسەری ئەم بەرهەمە کرد.
عرفان ساحێبی، دۆستی نزیکی ڕەسووڵ میرزاپوور، وێڕای ئاماژە بە پاشخانی بنەماڵەی میرزاپوور لە بواری مۆسیقای شاری سەقز وتی: سەرەڕای ئەوەی کە میرزاپوور دەرفەتی زۆری بۆ کارکردن لە شارە گەورەکاندا بوو، لە سەقز مایەوە و بەرەیێکی نوێ لە هونەرمەندانی ئەم شارە بە شێوەیەکی ڕاستەوخۆ یان ناڕاستەوخۆ سوودیان لە فێرکارییەکانی وەرگرتووە. ناوبراو کتێبەکەی بە “دایرەتولنەعارفێک لە سەر مۆسیقای سەقز” وەسف کردوو و جەختی لەسەر ئەوە کردەوە: لەمەودوا هەر توێژەرێک بیەوێت لە سەر مۆسیقای ناوچەکە بخوێنێتەوە یان لێکۆڵینەوە بکات، دەبێت ئاماژە بەم کتێبە بکات.
لە درێژەی کۆڕەکە سەباح حسەینی، نووسەری سەقزی جەختی لە نەبوونی سەرچاوەی تایبەتمەند لە بواری مۆسیقای سەقز کرد و وتی: لە سەقز بە پێچەوانەی سنە تا ئێستا کتێبێکی هەمەلایەنەمان لەو بوارەدا نەبووە. کتێبەکەی میرزاپوور دەرئەنجامی زیاتر لە چوار دەیە لێکۆڵینەوەی مەیدانییە و هەر بەم هۆیەشەوە دەکرێ بە کارێکی بەرز هەژمار بکرێت.
هەر وەها مستەفا ئاسوور لە وتارێکدا ڕەسووڵ میرزاپووری بە “کەسایەتییەکی خوێندەوار و مەدەنی” وەسف کرد و وتی: ئەو توانیویەتی بەشێکی زۆر لە منداڵان و گەنجانی شار بەرەو هونەری موسیقا ڕابکێشێت، دامەزراندنی وەک مامۆستا و ئاشنابوونی بە کەرەستەی کولتووری، ڕێگەی خۆشکردووە بۆ دروستکردنی کارێکی وەها بەنرخ”.
لە ناوەڕاستی ڕێوڕەسمەکەدا، مێهرداد میرزاپوور (کوڕی ڕەسووڵ میرزاپوور و مامۆستای موسیقا) بە پێشکەشکردنی پارچەیەک موسیقا لەسەر ئامێری عود کەشێکی دڵگیرانەی بە بەرنامەکە بەخشی. هەروەها مەسعوود ڕەحیمی و محەممەد سدیقی بیرەوەرییەکانیان لە هاوکاری و ساڵانێک دۆستایەتییان لەگەڵ ڕەسووڵ میرزاپوور باس کرد.
لە بەشی کۆتاییدا ڕەسووڵ میرزاپوور لەگەڵ هاوسەرەکەی خاتوو فەریدە فەتحی لەسەر سێن دەرکەوت و باسی لە ئەزموونی نووسینی ئەم بەرهەمە کرد و وتی: “خۆشەویستی بۆ شار و هاوشارییەکانم هاندەری سەرەکی بوون بۆ نووسینی ئەم کتێبە”. هەروەها هاوڕێیەتی و پشتیوانی هاوسەرەکەی بە درێژایی ساڵانی لێکۆڵینەوە و نووسین بەرز نرخاند.
==========
فارسی
مراسم رونمایی و شناساندن کتاب «خۆشنەوایان سەقز؛ مێژووی موسیقا و دەنگخۆشانی شاری سەقز» عصر امروز به همت نهاد کتابخانههای عمومی شهرستان سقز و به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی، با حضور اهالی فرهنگ، موسیقی و هنر در سالن کتابخانه عمومی سقز برگزار شد. این اثر پژوهشی به قلم رسول میرزاپور تاریخ و جایگاه موسیقی و هنرمندان خوشصدا در سقز را بازگو میکند.
در این آیین که با حضور جمعی از دوستداران کتاب و هنر برگزار شد، سخنرانان به اهمیت پژوهشهای بومی در حوزه موسیقی و جایگاه مؤلف این اثر پرداختند.
عرفان صاحبی، از دوستان نزدیک رسول میرزاپور، ضمن اشاره به سابقه خانوادگی میرزاپور در عرصه موسیقی سقز گفت: “میرزاپور با وجود فرصتهای فراوان برای فعالیت در شهرهای بزرگتر، در سقز ماند و نسل جدیدی از هنرمندان این شهر مستقیم یا غیرمستقیم از آموزههای او بهرهمند شدهاند”. او این کتاب را «دایرهالمعارفی در حوزه موسیقی سقز» توصیف کرد و افزود: “از این پس هر پژوهشگری که بخواهد در زمینه موسیقی منطقه مطالعه کند یا پژوهشی انجام دهد، ناگزیر به مراجعه به این کتاب خواهد بود”.
در ادامه صباح حسینی با تأکید بر کمبود منابع تخصصی در حوزه موسیقی سقز گفت: “در سقز، برخلاف سنندج، تاکنون کتابی جامع در این حوزه نداشتیم. کتاب میرزاپور حاصل بیش از چهار دهه پژوهش میدانی است و به همین دلیل میتوان آن را اثری فاخر دانست”.
مصطفی آسور نیز در سخنان خود، رسول میرزاپور را «شخصیتی فرهیخته و مدنی» توصیف کرد و افزود: “او توانسته بخش زیادی از کودکان و جوانان شهر را به سمت هنر موسیقی سوق دهد. اشتغال او به معلمی و آشنایی با ابزارهای فرهنگی، زمینهساز خلق چنین اثری ارزشمند شده است.”
در میانه مراسم، مهرداد میرزاپور (فرزند نویسنده و مدرس موسیقی) با اجرای قطعهای با ساز عود، فضای دلانگیزی به برنامه بخشید. همچنین مسعود رحیمی و محمد صدیقی خاطراتی از همکاریها و سالهای دوستی با رسول میرزاپور بیان کردند.
در بخش پایانی، رسول میرزاپور به همراه همسرش فریده فتحی روی صحنه حاضر شد و از تجربه نگارش این اثر گفت: عشق به شهر و همشهریانم انگیزه اصلی نگارش این کتاب بود”. او همچنین از همراهی و پشتیبانی همسرش در تمام سالهای پژوهش و نگارش قدردانی کرد.
