دوکانێک لەشێوازی ناوەندێک
ئەو ڕۆژانەی گەنجان چاوە چاویان ئەکرد و ئاسۆی چاوەکان بە تیشکی کەلام و کتێب ڕوون ئەبوویەوە و شان و شکۆی خەڵکان هەڵگڕی چەک و ڕەختی نووسین و خوێندنەوە بوو، ناوەندێکی نوێخواز پێویست بوو کە بە زەوقی کوردانە کتێب و گۆڤار بڵاو بکاتەوە و گەشە بە زانیاری و گرنگی بە کولتووری کوردان بدات.
یەک لە خاوەنەکانی فرۆشگەی “بوعەلی سینا”کەی ساڵانی ۶۸ تا ۸۴، میوانداری کردین، کاک “تەها دەرباری”.
روزهایی که جوانان سقز چشمشان به دیدار کتاب روشن میشد و نوشتن و خواندن بخشی از زندگیشان بود ضرورت وجود مرکزی که بتواند ذوق و هنر مردم منطقه را در قالب کتاب و مجله و نشریه در اختیار خوانندگان بگذارد بیش از پیش احساس میشد.
فروشگاه و نوشتافزار بوعلی سینا در فاصله سالهای ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۴ این مهم را برعهده گرفت. یکی از مدیران این نوشنافزار کاک “طاها درباری” فرزند مرحوم “حاج احمد درباری” بود. برای شنیدن داستان این نوشتافزار پای صحبتهای کاک طاها نشستیم. او در کنار بوعلی از مجموعه کلکسیون مرحوم احمد درباری نیز صحبت کرد و اینکه مرحوم ضمن آنکه به جمعآوری اینگونه اشیاء علاقه داشت بعنوان یکی از مراکز پُستی آن زمان نیز فعالیت داشت.
همه اینها را در گفتگوی واکاوی با کاک طاها بشنوید.
