سایه سنگین سنت بر سر مناطق کُردنشین

✍ابراهیم محمدحسینی| دانش‌آموخته علوم ارتباطات

استان‌های مناطق کُردنشین از پایبندترین مردم ایران به سنت‌ها و آئین‌ها هستند تا جایی که این سنت‌ها را به قیمت از دست دادن جان عزیرانشان، نیز اجرا می‌کنند. برگزاری عروسی و برپایی مراسم عزا از آن دست سنت‌هایی است که با وجود گذشت یکسال از بیماری کرونا و مرگ هزاران نفر و بستری شدن به دلیل شرکت در این مراسم‌ها، هنوز درس عبرتی برای ما نشده است.

متخصصان کرونا در مناطق کُردنشین، شرکت در این مراسم و جشن‌ها را علت شیوع بیماری و مرگ افراد سالم و با داشتن بیماری زمینه‌ای می‌دانند. این در حالیست که کرونا فرصت مناسبی برای کاهش هزینه‌های سرسام‌آور عروسی و عزا در مناطق کردنشین است، هزینه‌هایی که گاهی در برخی خانواده‌ها در زمان زنده بودن افراد مسن برای آنان، صرف نمی‌شود و از این جمله است هزینه‌هایی که خانواده داماد یا عروس صرف مراسمی می‌کنند که شاید ضرورت چندانی نداشته باشد و این غیر از پسماندهایی است که بعد از چنین مراسمی دور ریخته می‌شود.

اینها همگی مواردی است که باید برای ایام کرونا و پسا کرونا در مناطق کُردنشین بازنگری شوند، باور کنیم و ایمان داشته باشیم که برگزاری مراسم با جمع خیلی کم و بدون صرف هزینه‌های آنچنانی که هم برای شرکت کننده به دلیل آوردن کادو هزینه بردار است و هم برای خانواده‌ها، بسیار مناسب‌تر خواهد بود. بیاییم نگاهی گذرا به اسم شهرهای قرمز کرونایی و در آستانه ورود به رنگ قرمز و حتی سیاه کشور بیاندازیم و یا به اطلاعیه‌های ختم این مناطق نگاه کنیم، به یاد بیاوریم که کدام یک از نزدیکان و آشنایان، می‌توانستند چند سال دیگر در کنارمان باشند، باید چند نفر دیگر از عزیزان‌مان را از دست بدهیم که بدانیم سایه سنگین کرونا بر سر ماست و بخشی از آن، ناشی از سنت است، بیاییم سنت‌شکنی کنیم تا زنجیر کرونا بشکند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا