آب شرب سقز دوباره تغییر طعم داده است؟
در روزهای اخیر، گزارشهایی از سوی برخی شهروندان سقزی درباره تغییر طعم و بوی آب شرب این شهر مطرح شده است؛ موضوعی که با توجه به سابقه کیفیت آب شرب سقز نیازمند بررسی دقیقتر است. هرچند بررسیهای موردی آبفای سقز، سلامت آب و انجام فرایندهای لازم برای کلرزنی و گندزدایی را تأیید کرده، اما بررسیهای تکمیلی درباره علت احتمالی تغییر طعم و بو میتواند به رفع نگرانیها و حفظ کیفیت پایدار آب شرب کمک کند.
طعم و بوی نامطبوع آب شرب سقز در سالهای گذشته موضوعی شناختهشده میان شهروندان بود؛ شرایطی که پس از بهرهبرداری از سد چراغویس و انتقال آب این سد به تصفیهخانه شماره دو و سپس تصفیهخانه شماره یک در صالحآباد، بهتدریج تغییر کرد.
با بهبود این روند، سقزیها برای چند سال از آب شربی با کیفیتِ مطلوبتر برخوردار شدند و گلایههای پیشین درباره طعم و بوی آب نیز تا حد زیادی کاهش یافت. با این حال، طی مدتی اخیر، بار دیگر گزارشهایی از گوشه و کنار شهر درباره تغییر طعم و بوی آب شرب به گوش میرسد؛ مسئلهای که فارغ از تأیید یا رد این ادعاها، بررسی کارشناسی آن ضروری به نظر میرسد.
چرا تغییر طعم آب نیازمند بررسی است؟
این موضوع از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا میکند که سقز در میان دو سد قرار گرفته و آب شرب شهر از مسیر مشخصی تأمین میشود. آب سد چراغویس پس از انتقال به تصفیهخانه شماره دو و سپس تصفیهخانه شماره یک در صالحآباد، وارد شبکه توزیع و منابع ذخیره آب در سطح شهر میشود. سد چراغویس به لحاظ پُرشدگی وضعیت مناسبی دارد، تصفیهخانه شماره دو نیز مدت زیادی از بهرهبرداری آن نمیگذرد.
احتمالاتی که میتواند در چنین شرایطی مورد توجه قرار گیرد، امکانات فنی تصفیهخانه، بررسی منابع آب که در محله و نیز وضعیت شبکه توزیع آب و فرسودگی برخی از خطوط است. رسوبات موجود در لولهها، خوردگی تأسیسات و تغییرات جریان یا فشار آب از جمله عواملی هستند که در شبکههای فرسوده میتوانند بر ویژگیهای ظاهری، طعم یا بوی آب تأثیر بگذارند. البته همه اینتها نیازمند انجام بررسی و آزمایشهای لازم است.
آبفای سقز چه میگوید؟
بر اساس پیگیریهای انجامشده از سوی واکاوی آبفای سقز در پی طرح این گزارشها، از محلهایی که شهروندان نسبت به تغییر طعم آب در آنها گلایه داشتهاند، نمونهبرداری و آزمایشهای موردی انجام داده است. بر اساس نتایج اعلامشده، سلامت آب این نمونهها تأیید شده و فرایندهای لازم مربوط به کلرزنی و گندزدایی نیز انجام شده است.
با این حال، سلامت میکروبی آب و مطلوب بودن ویژگیهای حسی آن، دو موضوع مرتبط اما متفاوت هستند. به همین دلیل، بررسی تغییرات طعم و بو میتواند علاوه بر آزمایشهای معمول، نیازمند نمونهبرداری از نقاط مختلف شبکه و بررسی پارامترهای مؤثر بر کیفیت آب در آزمایشگاههای مجهزتر و در صورت لزوم در مرکز استان است.
از طرفی با توجه به شرایط فصلی و همچنین مباحثی مانند تغذیهگرایی و تغییرات احتمالی کیفیت آب در این فصل و حتی ورود فاضلاب انسانی و فضولات حیوانی چند روستا به داخل سد چراغویس، به نظر میرسد انجام آزمایشهای دقیقتر و گستردهتر میتواند به روشن شدن علت این گلایهها کمک کند. در صورتی که منشأ تغییر طعم یا بو در منبع آب نباشد، بررسی مسیر انتقال، تصفیهخانهها، مخازن و در نهایت شبکه توزیع نیز میتواند ضروری باشد؛ بهویژه آنکه فرسودگی شبکه توزیع در سقز بر کسی پوشیده نیست.
در نهایت، آنچه اهمیت دارد، اطمینانبخشی به شهروندان و حفظ کیفیت پایدار آب شرب سقز است. اگرچه آزمایشهای موردی انجامشده تاکنون سلامت آب را تأیید کردهاند، اما تداوم گزارشهای مردمی درباره تغییر طعم و بو، خود میتواند دلیلی برای انجام بررسیهای جامعتر باشد تا در صورت نیاز، اقدامات فنی لازم پیش از تبدیل شدن موضوع به یک مشکل جدیتر انجام شود.
