شهرک صنعتی بیصاحب سقز در میانه باشگاه بیتوجهان
شهرک صنعتی سقز سالهاست میان وعدههای بیسرانجام، جلسات بیحاصل و ناهماهنگیهای موجود، به حال خود رها شده است. این مجموعه که میتوانست موتور محرک اشتغال و تولید در شمال کردستان باشد، امروز به شهرکی بیآب، بیبرق و در یک معنا بیصاحب در میان مجموعهای از افراد و نهادهای بیتوجه به آن شبیهتر است تا به یک شهرک صنعتی.
وضعیتی که بر شهرک صنعتی سقز حاکم است به روشنی نشان میدهد که متولیان و ناظران امور، این شهرک را به فراموشی سپردهاند. از شرکت شهرکهای صنعتی به عنوان متولی امور زیرساخت گرفته تا نمایندهای که ریاست فراکسیون مشارکت برای تولید را برعهده دارد و نیز فرماندار ویژه شهرستان سقز.
مجموعه مدیریت شرکت شهرکهای صنعتی استان کردستان که طبق قانون موظف به تأمین زیرساختهاست از مدیرعامل گرفته تا کارشناسان زیرمجموعه در حالی تمام توان خود را بر رفع مشکلات شهرک صنعتی شهرهای بیجار و قرو و تا حدودی سنندج گذاشتهاند که حاضر نیستند کمترین هزینهای برای رفع مشکلات زیرساختی شهرک بدهند.
مدیرعامل این شرکت، که باید پاسخگوی وضعیت باشد، در سفرهای گاهبهگاه خود به سقز حتی زحمت بازدید از شهرک صنعتی را به خود نمیدهد. خودرو مستقیم به فرمانداری میرود، جلسهای با فرماندار برگزار میشود، چند جمله کلیشهای درباره کمبودها ردوبدل میشود و نهایتاً بدون هیچ خروجی مشخص، ماجرا ختم به خیر میشود. نمایندهای هم که برای رسیدگی به مشکلات شهرک منصوب شده، نه ابزار و اختیاری دارد و نه کسی سخنش را جدی میگیرد.
از سوی دیگر، همین شرکت اخیراً یک قطعه زمین یکهکتاری را در شهرک پس گرفته تا در قطعات کوچکتر بفروشد، اما حتی حاضر نیست عواید آن را برای جبران کمبود آب که مشکل اصلی و اساسی کنونی است هزینه کند..
نماینده مجلس از حوزه سقز که اکنون ریاست فراکسیون سرمایهگذاری برای تولید را هم بر عهده دارد خوب است توضیح دهد که در عمل چه اقدام شاخصی برای حفظ همین تولید موجود در شهری که از آن برخاسته انجام داده است؟ جذب سرمایهگذار و ایجاد واحدهای جدید پیشکش، آیا همین واحدهای فعلی ارزش آن را ندارند که دستکم حفظ و تقویت شوند؟
فرمانداری و اداره کل صنعت، معدن و تجارت نیز به باشگاه بیتوجهان پیوستهاند. مسئله سادهای مانند تأمین آب برای شهرک صنعتی، سالهاست میان این دستگاهها پاسکاری میشود. اگر سقز و شهرک صنعتی آن در دل یک کویر بیآب بود و لازم به تلاش بیشتر این افراد برای انتقال آب از سرچشمههای دورتر بودیم شاید میشد این قصور را توجیه کرد؛ اما چرا در شهری چون سقز، با منابع در دسترس، باید چنین وضعی حاکم باشد؟
این بیتوجهی در حالی است که شهرک صنعتی سقز نه تنها اشتغال نزدیک به دو هزار نفر را در اختیار دارد، بلکه برخی از واحدهای تولیدی آن توانستهاند در سطح کشور به برند تبدیل شوند؛ محصولاتی مانند روغن موتور، لولههای پلیاتیلن، محصولات الکتریکی و برق، قند و دیگر تولیدات صنعتی که هر یک قابلیت رقابت در بازار ملی را دارند. این ظرفیتها میتوانستند سکوی پرتابی برای توسعه اقتصادی شهرستان باشند، اما حالا در سایه غفلت مدیران، با خطر افت و تعطیلی دست به گریباناند.
از طرفی، ماهانه ۴۰ تا ۵۰ میلیارد تومان از محل حقوق، بیمه و سایر مزایای افراد شاغل از همین شهرک به چرخه اقتصادی سقز تزریق میشود. آیا این رقم کافی نیست که مسئولان به خود بییند و به جای حضور در مراسم افتتاحیه و روبانبری، به فکر نجات این مجموعه باشند؟
سقز دو شهرک صنعتی دارد اولی شهرک صنعتی بیصاحب در جاده بوکان و دومی شهرک صنعتی صاحب در جاده سنندج. این شهرکها که میتوانستند نماد توسعه باشند، نه به خاطر نداشتن ظرفیت تولید، بلکه به دلیل بیتوجهی و بیمسئولیتی مدیران استان و شهرستان، اکنون به نماد غفلت بدل شدهاند.
