قیچیزنیهای ویترینی در بازار خالی توسعه؛ جای پروژههای بزرگ در سقز همچنان خالی
حضور مسئولان کشوری و استاندار کردستان در سقز، بار دیگر سناریوی تکراری قیچیزنیهای کماثر را به تصویر کشید. رویدادی که با افتتاح چند پروژه اقتصادی و ورزشی برگزار شد، اما پشت ویترین پرزرقوبرق آن، همان حقیقت تلخ سالهای گذشته نهفته است: سفره خالی سقز از زیرساختهای حیاتی و درجا زدن شهری که قربانی بیعملی مسئولانش شده است.
امروز بهرهبرداری از مجتمع فولاد ندای کوردستان با سرمایهگذاری هزار میلیارد تومانی و ظرفیت سالانه ۲۰۰ هزار تن کنسانتره آهن در روستای دایهسلیمان، در کنار افتتاح دو سالن ورزشیِ ترکمن —که از مطالبات دیرین مردم محله کریمآباد بود—و سالن زندهیاد فریار امینیپور دستاوردی قابلتوجه بود.
اما با کنار زدن این گردوخاک تبلیغاتی، واقعیت موجود در سقز بیشتر نمایان میشود؛ شهری که از پروژههای کلان و زیربنایی کاملاً محروم مانده است.
باز هم مانند سالیان گذشته، پرونده تکمیل جادههای مرگبار سقز به آیندهای نامعلوم حواله شد. نه خبری از جذب سرمایهگذاران بزرگ دولتی و خصوصی برای حل بحران بیکاری جوانان بود و نه طرحی که چرخ توسعه را بچرخاند.
در این میان، شاهکار اصلی متوجه مجموعه شورا و شهرداری است؛ مدیریتی که در پنج سال گذشته، تنها هنر ثبتشدهشان، ایستادن در کادر عکسها و ژست گرفتن جلوی دوربینها بوده است. در شرایطی که شهرهای همجوار با احداث پلها، روگذرها و توسعه خیابانها زندگی را برای شهروندانشان تسهیل میکنند، مدیران سقزی تنها نظارهگر عقبماندگی شهر خود شدهاند.
