جاده سقز ـ بوکان؛ وعده ۳۰ مهر هم روی زمین ماند!
پنجاه روز از آخرین وعده مسئولان برای بهره‌برداری از ۹ کیلومتر جاده سقز ـ بوکان گذشت، اما خبری از تحقق آن نیست. مهلت ۳۰ مهر هم پایان یافت و مسیر همچنان با کارهای ناتمام روبه‌روست؛ حالا پرسش این است: وعده بعدی چه زمانی است؟
شاید نخستین وعده درباره جاده سقز ـ بوکان از یادها رفته باشد، اما وعده آخر هنوز تازه است. یازدههم شهریورماه ۱۴۰۵، در جریان سفر استاندار کُردستان به سقز، مسئولان ازجمله استاندار، نماینده سقز و بانه، مدیرکل راه و شهرسازی که همزمان سرپرست معاونت عمرانی استانداری را دارد و نیز نماینده شرکت ساخت و توسعه زیرساخت‌ها وعده دادند ۹ کیلومتر از مسیر، حدفاصل روستای سرا تا ورودی بوکان، تا ۳۰ مهر زیر بار ترافیک برود.
اگر مسئولان نمی‌دانند بدانند که امروز ۳۰ مهر بود، اما نه وعده محقق شد و نه نشانه‌های موجود از آماده‌بودن مسیر برای بهره‌برداری حکایت دارد. آسفالت بخش‌هایی از مسیر، نصب علائم، ایمن‌سازی نقاط خطر و تکمیل دیگر اقدامات ضروری، همچنان از کارهای باقی‌مانده است.
اما یک پرسش از مسئولان، وقتی در تحقق یک وعده ناکام می‌مانند چرا هیچ توضیحی راجع به آن ندارند و آن را با وعده جدید می‌پوشانند. بلأخره باید دلیلی برای این کار باشد یا خیر؟ عدم تزریق اعتبارات کافی به پروژه، کمبود تجهیزات و کم‌کاری احتمالی پیمانکار؟ یا علاقه مسئولان به وعده دادن!؟ کدامیک موجب این وضعیت شده است؟
با این حال و با نزدیک‌شدن فصل بارندگی و سرما، شرایط اجرای عملیات دشوارتر می‌شود. طبق هشدارها، بارش‌های شدید نیز می‌تواند به زیرسازی‌های انجام‌شده آسیب بزند و بخشی از کارها را به دوباره‌کاری تبدیل کند و به این ترتیب نه تنها کل مسیر، بلکه حتی تکمیل ۹ کیلومتر هم سخت به نظر می‌رسد، لذا انتظار است دست‌کم ایمن‌سازی آن برای تردد در زمستان در اولویت قرار گیرد. نصب علائم هشداردهنده، رفع نقاط خطر و آماده‌سازی مسیر برای روزهای برفی و یخبندان، حداقل انتظاری است که نباید قربانی تأخیر در وعده‌ها شود.
