گِرِه بی‌آبی در شهرک صنعتی سقز؛ گره‌گشا کیست؟
مشکل کمبود آب در شهرک صنعتی سقز سال‌هاست در جلسات رسمی و نامه‌نگاری‌های اداری تکرار می‌شود، اما همچنان نشانه‌ای از اقدام عملی و مؤثر برای حل آن دیده نمی‌شود؛ موضوعی که این بار نیز در نشست کارگروه رفع موانع تولید مطرح شد.
در حالی که شهرک صنعتی سقز همچنان از کم‌آبی و بی‌آبی رنج می‌برد، فرماندار سقز روز شنبه ۲۵ بهمن در جلسه کارگروه رفع موانع تولید بر ضرورت تأمین آب پایدار برای شهرک صنعتی این شهرستان تأکید کرده و خواستار اتخاذ تمهیدات و تدابیر لازم شده است. با این حال، آنچه همچنان مبهم باقی مانده، مشخص نبودن مخاطب این مطالبه و دستگاه مسئول اجرای آن است. معلوم نیست کدام نهاد باید این تمهیدات را عملیاتی کند و چه برنامه مشخصی برای برون‌رفت از وضعیت موجود در دستور کار دارد.
بر اساس شنیده‌ها، چندی پیش از واحدهای تولیدی مستقر در شهرک خواسته شده بود تا برای حل مشکل آب مشارکت مالی داشته باشند. این در حالی است که بسیاری از این واحدها سال‌ها پیش با پرداخت هزینه‌های مربوط به زیرساخت‌ها، از جمله تأمین آب، در این شهرک مستقر شده‌اند. مطابق قراردادها، شرکت شهرک‌های صنعتی متعهد به تأمین انرژی و زیرساخت‌هایی از جمله آب بوده و تولیدکنندگان نیز تعهدات مالی خود را در این زمینه انجام داده‌اند.
افزون بر این، واحدهای تولیدی در سال‌های اخیر به دلیل شرایط کم‌آبی ناچار شده‌اند برای ادامه فعالیت، هزینه‌های جداگانه‌ای بابت خرید و تأمین آب با تانکر و روش‌های جایگزین پرداخت کنند؛ هزینه‌هایی که مستقیماً بر قیمت تمام‌شده تولید اثر گذاشته و توان تولید و رقابت آن‌ها را کاهش داده است. در چنین شرایطی، تحمیل دوباره بار مالی تأمین این زیرساخت بر دوش تولیدکننده، به معنای افزایش هزینه‌ها و کاهش توان رقابتی واحدهای صنعتی است.
از سوی دیگر، سقز شهری در دل یک بیابان برهوت نیست، شهری با میزان بارندگی مناسب که میان دو سد قرار گرفته و حتی در سد چراغ‌ویس نیز یکی از اهداف، تأمین آب مورد نیاز بخش صنعت عنوان شده بود. با این حال، اینکه چرا نهادهای متولی برای رفع این مشکل اقدام مؤثری انجام نمی‌دهند و در عوض به برگزاری جلسات و تکرار شعار حمایت از تولید بسنده می‌کنند، تناقضی است که تاکنون توضیح روشنی برای آن ارائه نشده است.
