دود از کارخانه دخانیات سقز بلند نشد!

تصور کنید در سال 1340 شمسی کارخانه دخانیات سقز در حال ساخت بوده ولی خبری از بیمارستان و بهداشت و حمام در این شهرستان نبود و مسئولان وقت بخشی از مخارج تکمیل این کارخانه را به اتمام بیمارستان اختصاص دادند.
بعدها بیمارستان ساخته شد و دخانیات هم تکمیل شد و توانست با ایجاد اشتغال مناسب، درگیر کردن بخشی از کشاورزان به کاشت توتون و تنباکو و بعدها با پایهگذاری باشگاه فرهنگی ورزشی نقشی غیرقابل انکار در اشتغال، کشاورزی و ورزش شهرستان و منطقه ایفا کرد.
مجتمع صنعتی دخانیات سقز در اوج فعالیت خود دارای 11 واحد انبار به متراژ بیش از 18هزار مترمربع با ظرفیت نگهداری بیش از 2 هزار تن انواع توتون و سایر محصولات تولیدی، 7200 متر مربع سالن، 1743 متر مربع ساختمان اداری و سالن غذا خوری در 3 طبقه و سایر امکانات تولیدی در کنار باشگاه فرهنگی_ورزشی با تعداد 600 نفر پرسنل و تولید شبانه روزی فعالیت داشت، اما چند دهه بعد با افول و رکود این واحد صنعتی، سقز دیگر حداقل در اشتغال قامت راست نکرد.
شاید همین اشتغال بعنوان نقطه ضعف شهرستان باعث شد مسئولان و نمایندگان نزد خود فکر کنند که خوب است کارخانه و همزمان سهم آن در اشتغال را احیا کنند، همینجا بود که وعدهها برای احیای آن شروع شد و تقریبا در یک دهه گذشته هر مدیر و نمایندهای که به سقز پا گذاشته است مدعی احیای دوباره این واحد در آینده نزدیک بوده است.
بهزاد رحیمی نماینده سابق سقز و بانه در گفتگوی نوروزی 1400 با واکاوی از انعقاد قرارداد با دو سرمایهگذار جهت احیای سه خط تولید در سال 1400 خبر داد، به نحوی که در هر خط 150 نفر مشغول به کار خواهند شد. گرد فراموشی بر این وعده نشست و 15 ماه بعد در جلسه شورای اداری شهرستان از آمادهسازی فراخوان مناقصه آمادهسازی سالنهای این مجموعه با اعتبار 58 میلیارد تومان خبر داد. دوران نمایندگی او به سر آمد و خبری از احیای دخانیات نشد.
محسن بیگلری هم که پس از یک وقفه چهارساله مجدداً بر صندلی نمایندگی تکیه زد در این مدت (از اسفند 402 تاکنون) هیچ اظهارنظری در مورد دخانیات سقز نداشته است. اما با جستجو در سوابق پایگاه خبری او میتوان انبوهی از انتقادها و نامهنگاریهای او در سالهای 90 تا 98 مشاهده کرد که از پیگری، رایزنی، نامهنگاری و انتقاد او به شرکت دخانیات کشور و تعلل آنها در راهاندازی مجدد دخانیات حکایت دارد ولی هیچکدام منجر به نتیجه نشدهاند.
فرمانداران هم به نوبه خود در این زمینه اظهارنظر داشتهاند و جالب است که بعنوان مدیر و هماهنگکننده در این زمینه به جای تلاش زبان به انتقاد میگشایند.
در آخرین خبر از این مجموعه، اواخر دیماه فرماندار سقز در نشست با کریمی مدیر مجتمع دخانیات استان کردستان، از وعده قبلی مبنی بر آمادهسازی سالنهای تولید سیگارت دخانیات، اتمام ابنیه و راهاندازی خطها در این واحد تولیدی، انتقاد کرده و گفته است “قرار بود تا پایان امسال تولید سیگارت در این واحد شروع شود”. مدیر مجتمع دخانیات کردستان هم با اعلام اینکه برای اتمام سالنهای تولید و شروع به کار تولید به جد پیگیر هستیم گفته است: درصورتی که پیمانکار نتواند این مهم را به سرانجام برساند از طریق سرمایهگذار داخلی یا خارجی، وارد مذاکره می شویم.
با تمام اینها تصاویری که از بیرون کارخانه مشاهده میشود نشان میدهد که یک دهه پیگیری این مسئولان تنها منجر به انجام تغییرات در سالنها شده است و حداقل در این مقطع امیدی به راهاندازی و اشتغال مجدد جوانان سقزی در این واحد صنعتی قدیمی نیست.




