هشدار درباره یک ناهماهنگی پرهزینه؛
لزوم تعیین تکلیف آب شهرک صنعتی پیش از تکمیل جاده سقز ـ بوکان!
پروژه جاده سقز ـ بوکان پس از سالها انتظار وارد مرحلهای جدیتر شده است، همزمان یکی از دغدغههای مهم و قدیمی شهرک صنعتی سقز همچنان بلاتکلیف مانده است؛ تأمین آب پایدار. حال یک سؤال؛ اگر راهکار نهایی برای رفع مشکل آب شهرک صنعتی، انتقال آب از شهر سقز است، چرا اجرای این طرح همزمان با پیشرفت پروژه راهسازی دنبال نمیشود و آیا بیتوجهی به این موضوع، شهرستان را در آینده با یک ناهماهنگی پرهزینه مواجه نخواهد کرد؟
پروژه جاده سقز ـ بوکان بدون تردید یکی از مهمترین مطالبات چند دهه اخیر مردم منطقه بوده و هست؛ مطالبهای که روند اجرایی آن نسبت به سالهای قبل شتاب گرفته است. با این حال، در کنار این پروژه مهم، مسئله دیگری نیز وجود دارد که به شکلی مستقیم با آن پیوند خورده و غفلت از آن میتواند در آینده چالشهای تازهای ایجاد کند و آن موضوع تأمین آب شهرک صنعتی سقز است.
شهرک صنعتی سقز که در فاصله حدود پنج کیلومتری شهر قرار گرفته، طی سالهای اخیر با مشکل تأمین آب مواجه بوده است. این مسئله بارها از سوی صاحبان واحدهای تولیدی مطرح شده و مسئولان سناریوهای مختلفی برای رفع آن طرح کردهاند. آخرین گزینهای که در جلسات مختلف مورد تأکید قرار گرفته، تأمین آب شهرک از طریق انتقال آب از شهر سقز است؛ راهکاری که به نظر میرسد همچنان جدیترین گزینه روی میز باشد.
در نشست قرارگاه اقتصادی استان که اوایل اردیبهشتماه امسال در سقز برگزار شد، موضوع تأمین اعتبار این طرح نیز مورد بحث قرار گرفت. در آن جلسه مدیرعامل وقت شرکت شهرکهای صنعتی استان اعلام کرد که اجرای پروژه انتقال آب به حدود ۷۰ میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد و برای تأمین آن خواستار همراهی مسئولان استانی شد. با این وجود، تاکنون خبر مشخصی از تأمین اعتبار یا آغاز عملیات اجرایی منتشر نشده است.
این در حالی است که همزمان کارگاههای راهسازی در محور سقز ـ بوکان فعال هستند و پروژه در حال پیشرفت است. همین مسئله یک سؤال مهم را پیش روی همگان قرار میدهد؛ اگر قرار باشد آب شهرک صنعتی از طریق انتقال از شهر سقز تأمین شود و بخش قابل توجهی از مسیر اجرای این طرح در امتداد همین محور قرار گیرد، آیا نباید پیش از پیشرفت بیشتر پروژه راهسازی، برای اجرای آن تصمیمگیری و اقدام شود؟
نگرانی اصلی آنجاست که پروژه جاده به مراحل پایانی، آسفالت و بهرهبرداری برسد اما مشکل آب شهرک صنعتی همچنان پابرجا باشد. در چنین شرایطی اگر اجرای طرح انتقال آب اجتنابناپذیر شود، تکلیف چه خواهد بود؟ آیا باید برای اجرای خطوط انتقال، بخشی از مسیر تازه احداثشده دوباره دستخوش عملیات عمرانی شود؟ آیا چنین وضعیتی از نظر فنی، اقتصادی و مدیریتی قابل توجیه است؟ و مهمتر از همه، چرا از هماکنون برای جلوگیری از چنین سناریویی چارهاندیشی نمیشود؟
البته اگر مسئولان به راهکار دیگری برای تأمین پایدار آب شهرک صنعتی رسیدهاند، موضوع شکل دیگری پیدا میکند، اما اگر همچنان گزینه اصلی، انتقال آب از شهر سقز به شهرک صنعتی است، انتظار میرود زمانبندی، تأمین اعتبار و نحوه اجرای آن هرچه زودتر تعیین تکلیف شود.
در اینباره شیرزادیپور نماینده شرکت شهرکهای صنعتی در شهرستان سقز گفت: موضوع تأمین آب شهرک صنعتی دغدغه جدی است و از اواسط سال ۱۴۰۳ با شرکت آب و فاضلاب مطرح شده است که فروردین امسال موافقت این سازمان کسب شد، منتهی چون آبفا در صدد است تأمین آب سه روستای مسیر را هم در این پروژه لحاظ کند ا تلافاتی وجود دارد که باید حل شود و امبدواریم در هفته جاری این موضوع نیز نهایی شود.
شیرزادیپور در مورد احتمال حفاری جاده هم گفت از نظر فنی این امر مسکلساز نخواهد بود چون لوله موردنیاز در این مسیر آنچنان بزرگ نخواهد بود که لازم به حفاریهای عمیق باشد.
همچنین معاون عمرانی فرماندار سقز نیز ضمن تأیید این دغدغه به واکاوی گفت: “شرکت آب و فاضلاب برای اختصاص و انتقال آب مشکلی ندارد و اجرای پروژه منوط به اقدام شرکت شهرکهای صنعتی است”. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که پس از تثبیت تغییرات مدیریتی در رأس شرکت، موضوع با جدیت بیشتری پیگیری شود و فرمانداری نیز در این مسیر نقش تسهیلگر را ایفا کند.
با این حال، آنچه امروز به عنوان یک مطالبه منطقی و پیشگیرانه مطرح میشود، ضرورت هماهنگی میان دستگاههای اجرایی پیش از وقوع مشکل است و اکنون انتظار میرود فرمانداری، شرکت شهرکهای صنعتی، آبفا و سایر دستگاهها با رویکرد مسئولانه نسبت به این موضوع چارهاندیشی کنند.
