تحلیل تصادفات نشان میدهد؛ تکمیل محورهای مواصلاتی سقز یک ضرورت است
ایمنی راههای سقز در کانون توجه

تحلیل سهساله تصادفات جادهای در کُردستان نشان میدهد با وجود کاهش جزئی تلفات در محورهای برونشهری، افزایش ۳۵ درصدی تردد در راههای استان، ضرورت ارتقای ایمنی، تکمیل پروژههای نیمهتمام و ساماندهی نقاط حادثهخیز، بهویژه در محدوده سقز را بیش از گذشته نمایان کرده است.
به گزارش واکاوی و به نقل از ایرنا، بیژن گلمحمدی، رئیس اداره ایمنی و ترافیک اداره کل راهداری و حملونقل جادهای کُردستان، در جلسه شورای راهبری کاهش تصادفات جادهای استان با اشاره به نتایج بررسیهای انجامشده اظهار کرد: تحلیل سهساله سوانح رانندگی نشان میدهد وضعیت تصادفات در محورهای استان نیازمند پایش مستمر و اجرای اقدامات هدفمند در حوزه ایمنی است.
بر اساس این بررسیها، تعداد متوفیان تصادفات رانندگی برونشهری استان کُردستان در سال ۱۴۰۴ یکدهم درصد کاهش یافته و تصادفات در راههای روستایی نیز ۳.۸ درصد کمتر شده است؛ با این حال، افزایش تصادفات درونشهری و رشد چشمگیر حجم تردد، ضرورت بازنگری در وضعیت ایمنی شبکه راههای استان را برجسته کرده است.
گلمحمدی با بیان اینکه تردد در محورهای استان نسبت به سال قبل ۳۵ درصد افزایش یافته است، تأکید کرد که افزایش استفاده از راهها بدون ارتقای متناسب زیرساختهای ایمنی میتواند زمینهساز افزایش سوانح و شدت پیامدهای آنها شود.
در این میان، محدوده سقز به دلیل قرار گرفتن در مسیر برخی محورهای مهم ارتباطی، از نقاطی است که توجه بیشتری را میطلبد. رئیس اداره ایمنی و ترافیک راهداری کردستان گفت بخشی از تصادفات مهم در کریدور در دست احداث کرمانشاه تا محدوده حوزه استحفاظی سقز رخ داده و انحراف و تجاوز به چپ سهم قابل توجهی در وقوع این سوانح داشته است.
واکاوی نوع تصادفات نیز تصویر روشنی از عوامل مؤثر ارائه میدهد. بر اساس آمار اعلامشده، واژگونی با سهم ۴۳ درصد، بیشترین نوع برخورد در سوانح مورد بررسی بوده و پس از آن تخطی از سرعت مطمئنه با ۳۸ درصد، مهمترین عامل وقوع تصادفات محسوب میشود. انحراف به چپ نیز با سهم ۲۶ درصد در رتبه بعدی عوامل مؤثر قرار دارد.
یکی از نکات مهم در این تحلیل، ارتباط میان وضعیت فنی راه و وقوع تصادفات است. بخش قابل توجهی از سوانح در محورهایی اتفاق افتاده که مسیر رفت و برگشت آنها از یکدیگر تفکیک نشده است. همچنین بیشترین تصادفات در راههای اصلی و پس از آن در محورهای فرعی و روستایی رخ داده است؛ موضوعی که ضرورت تکمیل پروژههای راهسازی و ارتقای مشخصات فنی مسیرها را بیشتر میکند.
گلمحمدی در همین راستا، تکمیل قطعات باقیمانده محور کرمانشاه در محدوده سقز، تسریع در تکمیل پروژههای محور سنندج در محدوده گردنه صلواتآباد، ارتقای مشخصات فنی باندهای موجود و افزایش ایمنی محور سقز ـ مریوان را از اقدامات ضروری عنوان کرد.
از منظر کارشناسی، تکمیل این مسیرها صرفاً یک پروژه عمرانی نیست، بلکه بخشی از راهبرد کاهش تصادفات و تلفات جادهای محسوب میشود. اجرای یکپارچه پروژههای راهسازی، تفکیک مسیرهای رفت و برگشت، اصلاح نقاط حادثهخیز و استفاده از تجهیزات ایمنی میتواند نقش مهمی در کاهش شدت سوانح داشته باشد.
در کنار زیرساخت، وضعیت خودروها نیز در شدت پیامدهای تصادفات مؤثر است. به گفته گلمحمدی، کمبود تجهیزاتی مانند کیسه هوا و ترمز ضدقفل ABS در بخشی از خودروهای درگیر سوانح میتواند شدت آسیبهای ناشی از تصادفات را افزایش دهد.
این مسئول همچنین افزایش ناوگان پلیس راه، توسعه تجهیزات پیشبیمارستانی و بیمارستانی، افزایش پایگاههای امدادرسان و تقویت امکانات هلالاحمر را از دیگر الزامات کاهش تلفات دانست.
برآیند این گزارش نشان میدهد که ایمنی راههای سقز را نمیتوان تنها با یک اقدام مقطعی ارتقا داد. کاهش پایدار تصادفات نیازمند مجموعهای هماهنگ از تکمیل پروژههای نیمهتمام، اصلاح نقاط حادثهخیز، ارتقای تجهیزات ایمنی، کنترل سرعت و تقویت امدادرسانی است؛ مجموعه اقداماتی که با توجه به رشد تردد در محورهای مواصلاتی استان کُردستان، اجرای آنها بیش از گذشته ضرورت دارد.




