شورا و شهرداری سقز و نسخه‌پیچی مسئولان برای جذب سرمایه‌گذار
در حالی که پروژه‌های مهم عمرانی سقز سال‌هاست در پیچ‌وخم وعده‌ها، بازدیدها و موانع اجرایی متوقف مانده‌اند، مسئولان استانی و شهرستانی در تازه‌ترین بازدید خود از پروژه‌های شهری بار دیگر بر ضرورت جذب سرمایه‌گذار تأکید کردند؛ توصیه‌ای که با نگاهی به وضعیت پروژه‌های نیمه‌تمام، بیش از آنکه مشوّقی برای سرمایه‌گذاری باشد بیشتر به یک دافعه برای سرمایه‌گذار و سرمایه‌گذاری می‌ماند.
هفته گذشته نماینده مردم سقز و بانه در مجلس شورای اسلامی روزهای پرکاری را در حوزه انتخابیه سپری کرد؛ از حضور در جلسات شورای اداری و دیدارهای چهره‌به‌چهره گرفته تا بازدید از پروژه‌های عمرانی و شهری. در بخشی از این بازدیدها، معاون عمرانی استاندار کردستان، مدیرکل راه و شهرسازی، مدیرکل دفتر امور شهری استانداری و جمعی دیگر از مسئولان استانی نیز حضور داشتند.
به گزارش واکاوی و به نقل از روابط عمومی فرمانداری سقز، یکی از مهم‌ترین برنامه‌های این سفر، بازدید از پروژه‌های عمران شهری بود. در جریان این بازدیدها تقریباً همه مسئولان حاضر بر یک موضوع تأکید داشتند؛ اینکه شهرداری سقز باید به سمت جذب سرمایه‌گذار حرکت کند. معاون عمرانی استاندار بر آزادسازی و تکمیل بلوار ۴۵ متری شهرک دانشگاه تأکید کرد، نماینده مجلس و فرماندار خواستار رفع موانع و مسیرگشایی برای تکمیل پل مالیاتی (نشمیلان) شدند و مدیران کل راه و شهرسازی و دفتر امور شهری نیز از حمایت از پروژه‌های شهری خبر دادند.
در مقابل، روابط عمومی شهرداری سقز تنها به انتشار چند خبر درباره بازدید این به گفته او “هیئت عالی‌رتبه استانی” از پروژه‌هایی همچون بلوار ۴۵ متری، پل مالیاتی و کارگاه تولید مبلمان شهری بسنده کرد و توضیحی درباره تصمیمات اتخاذشده، برنامه زمان‌بندی پروژه‌ها یا راهکارهای عملی برای خروج آن‌ها از وضعیت فعلی ارائه نشد.
اما آنچه در این میان بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، تکرار بازدیدهایی است که طی سال‌های گذشته بارها و بارها از همین پروژه‌ها انجام شده است. پروژه‌هایی که هر بار میزبان مسئولان، مدیران و هیئت‌های بازدیدکننده بوده‌اند اما همچنان در فهرست طرح‌های نیمه‌تمام شهر قرار دارند.
بلوار ۴۵ متری شهرک دانشگاه شاید نماد روشن این وضعیت باشد. پروژه‌ای که بیش از ۴۵ بار از آن بازدید شده و اگر قرار بود هر بار بازدید از این پروژه گامی در مسیر تکمیل آن باشد، امروز باید بخش مهمی از آن به بهره‌برداری رسیده بود؛ نه اینکه همچنان شهروندان با پروژه‌ای مواجه باشند که حتی ابتدا و انتهای آن نیز به‌طور دقیق مشخص نیست.
پل مالیاتی یا نشمیلان نیز وضعیت به مراتب بدتری دارد. پروژه‌ای که می‌توانست علاوه بر کاهش بار ترافیکی برخی معابر، زمینه توسعه چند محله حاشیه‌ای شهر را فراهم کند، پس از حدود ۱۲ سال هنوز درگیر مشکلات اجرایی و تملک مسیر است و همچنان در انتظار عبور از مرحله وعده و بازدید باقی مانده است.
در کنار این موارد، پروژه‌های حاشیه رودخانه سقز و ظرفیت‌های گردشگری مرتبط با آن نیز داستانی پُرآبِ چشم است. بخش قابل توجهی از این پروژه‌ها با مشارکت سرمایه‌گذاران آغاز شدند، اما روندها به گونه‌ای پیش رفت که بسیاری از سرمایه‌گذاران دلسرد شده و پروژه‌های خود را نیمه‌کاره رها کردند. با این حال، مسئولان همچنان از ضرورت جذب سرمایه‌گذار سخن می‌گویند. پرسش اینجاست که آیا مسئولان تاکنون از خود پرسیده‌اند مشکل کجاست که سرمایه‌گذاری در سقز، به‌ویژه در پروژه‌های مرتبط با شهرداری، جز در مواردی محدود به نتیجه مطلوب نرسیده و حاصل آن امروز در قالب پروژه‌های رهاشده در حاشیه رودخانه قابل مشاهده است؟
از سوی دیگر، مدیریت شهری سقز که فعالیت خود را با شعار «سقز؛ شهر سبز انسان‌محور، مقصدی جذاب برای سرمایه‌گذاری» آغاز کرد، طی پنج سال گذشته بیش از آنکه با اجرای پروژه‌های شاخص و توسعه زیرساخت‌های شهری شناخته شود، با حواشی مختلف مدیریتی و اداری در صدر اخبار قرار داشته است. اختلافات درون شورا، انتقادها نسبت به روند مدیریت شهری، موضوع استخدام‌های گسترده و در هفته‌های اخیر نیز اخبار مرتبط با بازداشت برخی افراد در شورا و شهرداری، فضای مدیریت شهری را بیش از پیش تحت تأثیر قرار داده است؛ وضعیتی که این پرسش را مطرح می‌کند که سرنوشت شعارهای ابتدایی مدیریت شهری چه شد و چرا هیچ‌گاه ارزیابی دقیقی از میزان تحقق آن‌ها صورت نگرفت؟
در چنین شرایطی، توصیه مسئولان به جذب سرمایه‌گذار، هرچند در ذات خود مثبت و ضروری است، اما بدون رفع مشکلات زیرساختی، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و ایجاد دلگرمی برای سرمایه‌گذاران، چندان راهگشا به نظر نمی‌رسد. سرمایه‌گذار پیش از هر چیز به دنبال محیطی با چشم‌انداز روشن، مدیریت کارآمد و پروژه‌های موفق است؛ مؤلفه‌هایی که تحقق آن‌ها نیازمند اقدام عملی و نه صرفاً بازدیدهای دوره‌ای است.
آنچه امروز در سقز مشاهده می‌شود، نه کمبود بازدید و جلسه، بلکه کمبود نتیجه و خروجی ملموس است. شاید پیش از آنکه نسخه جذب سرمایه‌گذار برای شهرداری سقز پیچیده شود، لازم باشد نسخه‌ای برای درمان پروژه‌های نیمه‌تمام، مدیریت حاشیه‌ها و بازگرداندن اعتماد عمومی به مدیریت شهری تجویز شود؛ نسخه‌ای که اگر به اجرا درآید، خود بهترین مشوق برای حضور سرمایه‌گذاران خواهد بود.
