آمارها از تورم اردیبهشت‌ماه چه می‌گویند؟
کُردستان مرکز تورم ایران+اینفوگرافی
گزارش تازه مرکز آمار ایران از وضعیت تورم در اردیبهشت‌ماه، تصویری نگران‌کننده از اقتصاد کشور و به‌ویژه استان‌های غربی ارائه می‌دهد. آماری که با حدود ۱۰ روز تأخیر منتشر شده، از یک طرف شان می‌دهد که سطح قیمت‌ها همچنان به صورت پُر شتاب در حال افزایش است و از طرفی کفه ناعادلانه این ترازو در استان‌های غربی بسیار سنگین‌تر شده است و مردم در استان‌هایی مانند کُردستان، ایلام، لرستان و کرمانشاه فشار مضاعفی را نسبت به سایر نقاط تحمل می‌کنند.
بر اساس این گزارش، تورم نقطه‌به‌نقطه کشور (درصد تغییر نسبت به ماه مشابه سال قبل) که در فروردین‌ماه ۷۳.۵ درصد بود، در اردیبهشت به ۸۳.۹ درصد رسیده است. به بیان ساده، خانوارهای ایرانی برای خرید سبدی مشابه سال گذشته، به‌طور متوسط نزدیک به ۸۴ درصد بیشتر هزینه می‌کنند.
در میان گروه‌های مختلف کالایی، دخانیات با تورم ۱۶۴.۳ درصدی و خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها با تورم ۱۲۹.۸ درصدی بیشترین افزایش قیمت را تجربه کرده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد فشار اصلی گرانی بر نیازهای روزمره و اساسی مردم متمرکز شده است.
اما آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، وضعیت استان کُردستان و به‌طور کلی استان‌های غربی است. بر اساس داده‌های مرکز آمار، کُردستان در کنار ایلام، لرستان و کرمانشاه تنها استان‌هایی هستند که تورم نقطه‌به‌نقطه بالای ۱۰۰ درصد را تجربه می‌کنند. این بدان معناست که قیمت بسیاری از کالاها و خدمات در این استان‌ها طی یک سال گذشته بیش از دو برابر شده است. در عین حال تهران، اصفهان و البرز استان‌های با کمترین تورم نقطه به نقطه هستند.
در شاخص تورم سالانه (درصد تغییر میانگین قیمت در یک سال منتهی به ماه جاری) نیز وضعیت تفاوت چندانی ندارد. تورم سالانه کشور با چهار واحد درصد افزایش از ۵۳.۷ درصد به ۵۷.۷ درصد رسیده، اما کُردستان با ثبت نرخ ۶۹ درصدی در صدر جدول استان‌های کشور قرار گرفته است. پس از آن ایلام با ۶۸.۶ درصد و لرستان با ۶۸ درصد قرار دارند. در مقابل، تهران با ۴۸.۸ درصد کمترین تورم سالانه را تجربه کرده است.
از سوی دیگر، تورم ماهانه کشور (درصد تغییر نسبت به ماه گذشته) نیز در اردیبهشت به ۸.۸ درصد رسیده که نسبت به فروردین ۳.۸ واحد درصد افزایش نشان می‌دهد. حمل‌ونقل، بهداشت و درمان، دخانیات، مبلمان و لوازم خانگی و همچنین لبنیات و تخم‌مرغ از جمله گروه‌هایی بوده‌اند که بیشترین افزایش قیمت را نسبت به ماه قبل داشته‌اند.
مجموع این ارقام یک واقعیت مهم را آشکار می‌کند؛ مسئله فقط بالا بودن قیمت‌ها نیست، بلکه شتاب گرفتن روند گرانی است. در چنین شرایطی، استان‌های غربی کشور و در رأس آنها کُردستان، بیش از سایر مناطق تحت فشار قرار گرفته‌اند؛ الگویی که اتفاقاً در سال‌های گذشته نیز بارها تکرار شده و این استان اغلب در میان استان‌های دارای بالاترین نرخ تورم قرار داشته است.
اکنون پرسش اصلی اینجاست که چرا کردستان باید همواره یکی از گران‌ترین استان‌های کشور باشد؟ سهم ضعف زیرساخت‌های اقتصادی، کمبود سرمایه‌گذاری، مشکلات شبکه توزیع، هزینه‌های حمل‌ونقل، ضعف تولید و ناکارآمدی سیاست‌های منطقه‌ای در شکل‌گیری این وضعیت چقدر است؟
مردم کُردستان حق دارند بدانند چرا فاصله تورمی این استان با استان‌هایی مانند تهران، اصفهان و البرز تا این اندازه زیاد است و مهم‌تر از آن، مسئولان استانی و ملی چه برنامه مشخصی برای مهار این روند دارند. اگر کردستان سال‌هاست در صدر جدول تورم قرار می‌گیرد، دیگر نمی‌توان این وضعیت را صرفاً نتیجه شرایط عمومی اقتصاد کشور دانست؛ این یک مسئله مزمن و ساختاری است که نیازمند پاسخگویی شفاف و اقدام فوری مسئولان است.
